-
1 εμπόρευματοό
mal, meta -
2 κοστίζω
mal olmak -
3 προσημείωση
mal kaydı -
4 βλάπτω
mal -
5 μῆλον 2
μῆλον 2Grammatical information: n., mostly pl. -αOther forms: (also Dor.).Compounds: Often as 1. member, e.g. μηλο-βότης, Dor. - τας `shepherd' (Pi., E.), also - βοτήρ (Σ 529, h. Merc. 286) in - βοτῆρας at verse-end, after the simplex (Fraenkel Nom. ag. 1, 65, Chantraine Form. 323, Risch $13d, Shipp Studies 66); μηλάταν τὸν ποιμένα. Βοιωτοί H., haplological for μηλ-ηλάταν or for μηλόταν after βοηλάταν (Bechtel Gött. Nachr. 1919, 345, Dial. 1,307); on μηλ-ολόνθη s. v. Rarely as 2. member, only in some bahuvrihis (diff. - μηλον `apple', s. v.), e.g. πολύ-μηλος `with many sheep' (Il.); also in PN, e.g. Boeot. Πισί-μειλος.Derivatives: μήλειος `belonging to the small cattle' (Ion., E.), μηλόται ποιμένες H. (Fraenkel Nom. ag. 2, 129, Schwyzer 500), μηλωτή f. `sheepskin' (Philem. Com., hell.; like κηρωτή a.o.) with Μηλώσιος surn. of Zeus (Corc., Naxos), prop. "who is wrapped in a sheepskin" (Nilsson Gr. Rel. 1, 395f.).Origin: XX [etym. unknown]Etymology: Old word for `small cattle', which is well attested in Celtic, e.g. OIr. mil n. `small animal', and is sporadically found also in Westgerm., e.g. in OLFranc. māla `cow', Dutch maal `young cow' (here also the old name of the Harz, Μηλί-βοκον ὄρος?). -- Against these words, which all can go back on IE * mēlo-, stands with a-vowel Arm. mal `sheep', also SmRuss. mal' f. `small cattle, young sheep', Russ. (Crimea) malíč `kind of Crimea-sheep'. It eems obvious to sonnect these words with the general Slav. adj. for `small', e.g. OCS malъ, Russ. mályj. A further step leads to the Germ. word for `small, narrow' in Goth. smals etc., which is often used of small cattle, e.g. OWNo. smale m. `small animal', OHG smalaz fihu ' Schmal- vieh, small cattle'. If we posit IE *( s)mēl-, ( s)mōl- (OCS malь etc.), ( s)mǝl- (Arm. mal, Goth. smals etc.)[this means * smHlo-?], it would seem possible, to bring all words mentioned together. [For Arm. mal Ačar̄yan HAB III2224 proposes a loan from Arabic.] All this does not lead to a probable solution. -- Fick 1, 519, however, thinks for the μῆλον-group of * mē- `bleat' (s. μηκάομαι). -- Cf. WP. 2, 296f (with open doubt), Pok. 724, W.-Hofmann s. 3. malus, Vasmer s. mályj.Page in Frisk: 2,226-227Greek-English etymological dictionary (Ελληνικά-Αγγλικά ετυμολογική λεξικό) > μῆλον 2
-
6 δαΐ-φρων
δαΐ-φρων, ον, Hometisches Epitheton von Personen. Formen: δαΐφρων, δαΐφρονος, δαΐφρονι, δαΐφρονα, vocativ. δαΐφρον Iliad. 4, 93. 5, 277, vgl. Scholl. Herodian. Iliad. 3, 182. Die Bedeutung kann sein: 1) tapfer, kriegerisch, 2) klug, verständig. Vgl. z. B. Scholl. Odyss. 1, 48 δαΐφρονι: πολεμόφρονι. δαΐς γὰρ ἡ μάχη. ὅταν δὲ ἐπὶ τῆς Πηνελόπης λέγῃ. δεδαηκυίᾳ κατὰ φρένας, τουτέστι μεμαϑηκυίᾳ, ἐξ οὗ τὴν συνετὴν καὶ σώφρονα βούλεται δηλοῦν. Beide Bedeutungen lassen sich vielleicht nicht scharf sondern; vgl. Odyss. 2, 61 οὐ δεδαηκότες ἀλκήν, Iliad. 6, 444 ἐπεὶ μάϑον ἔμμεναι ἐσϑλὸς αἰεὶ καὶ πρώτοισι μετὰ Τρώεσσι μάχεσϑαι. Vielleicht ist eine gemeinsame Grundbedeutung anzunehmen, vielleicht kommt die so häufige Homerische Figur der Katachrese in's Spiel. Entschieden zu verwerfen ist die Ansicht Buttmanns Lexilog. 1 S. 200, das Wort δαΐφρων habe in der Ilias durchweg (eine vereinzelte Stelle abgerechnet) die Bedeutung » kriegerisch«, in der Odyssee eben so durchweg die Bedeutung »einsichtsvoll«. Es ist ein Irrthum einer früheren Periode der Homerischen Forschung, daß in dieser Weise die Odyssee auch sonst sprachlich der Ilias gegenüberstehe. Beide Gedichte oder vielmehr Gedichtsammlungen bestehen aus einer Reihe von Liedern verschiedener Dichter, und manche Lieder der Odyssee sind verwandter mit einzelnen Liedern der Ilias als mit den andern Liedern der Odyssee. Erst dann, wenn alle diese Lieder beider Sammlungen genauer gesondert sein werden, läßt sich feststellen, welchen Begriff jedes einzelne Lied mit δαΐφρων verband. Vielleicht wird sich dann zeigen, daß ein oder das andere Lied gar keinen klaren Begriff mit δαΐφρων verband. Vgl. ἀμύμων und βλεμεαίνω. Bei der Untersuchung über δαΐφρων wird jedenfalls vor Allem auf das formelhafte Wesen der Homerischen Poesie und die Entlehnungen und Nachahmungen Rücksicht zu nehmen sein. Ein deutliches Beispiel bietet die Formel Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην: Odyss. 22, 115 ἔστανδ' ἀμφ' Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην, 202 βήτην εἰςὈδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην, 281 τοὶ δ' αὖτ' ἀμφ' Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην, Odvss. 3, 163 ἀμφ' Ὀδυσῆα ἄνακτα δαΐφρονα ποικιλομήτην, Odyss. 7, 168 χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην, Iliad. 11, 482 ὥς ῥα τότ' ἀμφ' Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην. Eine andere Formel ist υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο: εὕδεις, Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο Iliad. 2, 23. 60, ὤ μοι, Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο Iliad. 4, 370, ὦ Σῶχ' Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο Iliad. 11, 450. Was heißt das aber? Heißt es » klug und tapfer?« Oder heißt es » kriegerisch und tapfer«? Mit allgemeinen Betrachtungen und Reden ist es hier nicht gethan! Der Homerische Sprachgebrauch muß beobachtet, die ähnlichen etwa sich findenden Formeln müssen gesammelt und untersucht werden. Die Erklärung » kriegerisch und tapfer« ist Ὁμηρικωτέρα: es ist die so häufige Homerische Figur ἐκ παραλλήλου, Wenn aber δαΐφρονος ἱπποδάμοιο » kriegerisch und tapfer« heißt, dann ist die höchste Wahrscheinlichkeit da, daß δαΐφρονα ποικιλομήτην überall » verstandig und klug« heißt, ebenfalls ἐκ παραλλήλου. Dann heißt also δαΐφρων in einem der edelsten Theile der Ilias (11, 482, vgl. Lachmann Betrachtungen über Homers Ilias S. 38, zehntes Lied) entschieden = » klug«, nicht » tapfer«. Ein Beispiel anderer Art bietet der Name Polybos: Odyss. 15, 519 heißt Polybos, der Vater des Eurymachos, δαΐφρων; Odyss. 22, 243 heißt ein anderer Polybos δαΐφρων, einer der Freier; Odyss. 8, 373 heißt ein dritter Polybos δαΐφρων, ein Künstler unter den Phäaken. Man darf mit großer Wahrscheinlichkeit annehmen, daß das Epitheton entweder mit dem Namen oder wegen der in der Sage schon vorhandenen Gleichnamigkeit aus einem Liede in andere Lieder für andere Personen hinübergenommen sei; die älteste der drei Stellen scheint, aus anderweitigen Gründen, Odyss. 8, 373 zu sein. – Auch die var. lect. muß sorgfältig beobachtet werden; man denke z. B. an περίφρων und πολύφρων. Anstatt Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος las Zenodot Ἀντιμάχοιο κακόφρονος Iliad. 11, 123. 138, s. Scholl. (Didym. oder Aristonic., unbestimmt). Der Vers Odyss. 1, 83 νοστῆσαι Ὀδυσῆα δαΐφρονα ὅνδε δόμονδε lautet in anderen Stellen νοστῆσαι (νοστήσειν) Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε, Odyss. 14, 424. 20, 239. 329. 21, 204. – Uebersicht von Personen, denen das Epitheton δαΐφρων bei Homer gegeben wird: 1) Weiber: a) Des Laertes Frau, ohne Nennung des Namens, κουριδίης τ' ἀλόχοιο δαΐφρονος, Odyss. 15, 356. – b) Penelope, nach dem oben vorgelegten Schol. Odyss. 1, 48, auch nach Eustath. Odyss. 21, 6 p. 1897, 63 εἰ δὲ δαΐφρων ἡ Πηνελόπη ἐρρέϑη που ὡς ἀνδρεία γυνή, ἁρμόττει ( leg. ἁρμόττοι?) ἂν αὐτῇ διὰ τοῠτο καὶ ἡ παχεῖα χείρ διὰ τὸ τοῖς ἀνδρείοις τοιαῦτα ὡς ἐπὶ πολὺ τὰ ἀκρωτήρια εἶναι. Auf welche Stelle oder welche Stellen sich Eustathius und das Scholium beziehen, ist ungewiß; es paßt in jeder Beziehung, auch in Hinsicht auf die Lieder-Eintheilung der Odyssee, die Stelle Odyss. 15, 41, wo wir im Text haben ἀγγελίην ἐρέοντα περίφρονι Πηνελοπείῃ. – c) Auch Kirke mag das Epitheton δαΐφρων in irgend welcher Lesart gehabt haben; vgl. Eustath. Odyss. 8, 448 p. 1604, 28 τὸ δὲ δέδαε φρεσί δαΐφρονα συνϑέτως βούλεται καὶ τὴν Κίρκην εἶναι· ὅϑεν καὶ διδάσκαλος ποικίλου δεσμοῠ τῷ ποικιλό φρονι γίνεται Ὀδυσσεῐ. – In der That scheint den Alten das Epitheton δαΐφρων bei Weibernamen im Homer an sich unbedenklich und geläufig gewesen zu sein; man vgl. unten δαΐφρονι Περσεφονείῃ, δαΐφρων Ἀλκμήνα, δαΐφρονι Πενϑεσιλείῃ, δαΐφρων Τριτογένεια. All das würde nicht gesagt worden sein, wenn nicht die betreffenden Dichter an Homers unzweifelhaften Vorgang, wenn auch nicht grade bei denselben Namen, geglaubt hatten. – 2) Männer: Achilleus Iliad. 17, 654; Aeneas Iliad. 20, 267; Ajax Telamon. Iliad. 17, 123; Alkinoos Odyss. 8, 8; Anchialos, Vater des Taphiers Mentes, Odyss. 1, 180; Antilochos Iliad. 13, 418; Antimachos, ein Troer, Iliad. 11, 123; Atreus Iliad. 2, 23; Bellerophontes Iliad. 6, 162; Diomedes Iliad. 5, 181; Hippasos, ein Troer, Iliad. 11, 450; Idäos, der Herold des Priamos, Iliad. 24, 325; Idomeneus Iliad. 4, 952; Kebriones, Wagenlenker des Hektor, Iliad. 16, 727; Meriones Iliad. 13, 164; Odysseus Odyss. 1, 83; Orsilochos, Messenier, Odyss. 21, 16; Pandaros Iliad. 4, 93; Peleus Iliad. 18, 18; Peneleos Iliad. 14, 487; Phorkys, ein Troer, Iliad. 17, 312; Polybos, Vater des Eurymachos, Odyss. 15, 519; Polybos, einer der Freier, Odyss. 22, 243; Polybos, Künstler unter den Phäaken, Odyss. 8, 373; Priamos Iliad. 9, 651; Sokos, ein Troer, Iliad. 11, 456; Telemachos Odyss. 4, 687; Tydeus Iliad. 4, 370. Hektor scheint nirgends δαΐφρων zu heißen, während nicht nur sein alter Vater Priamos, sondern auch sein Wagenlenker Kebriones dies Epitheton hat. Man sieht hier wieder, wie augenscheinlich der Zufall im Homer ein weites Gebiet beherrscht. Ist auch das ein vorgelegten Stelle δαΐφρων heißt, Iliad. 11, 482? In der Odyssee heißt Odysseus δαΐφρων 1, 48. 83. 3, 163. 7, 168. 8, 18. 21, 223. 379. 22, 115. 202. 281. Ist es Zufall, daß z. B. im 1. Buche der Ilias das Wort δαΐφρων gar nicht vorkommt, aber im 11. Buche acht Mal, vs. 123. 138. 197. 450. 456. 482. 791. 839? So im 2. Buche der Odyssee δαΐφρων gar nicht, im 1. Buche dagegen vier Mal, vs. 48. 83. 180. 418; im achten Buche der Odyssee fünf Mal, vs. 8. 13. 18. 56. 373, dagegen im 17. u. 18. Buche der Odyssee gar nicht. So viel steht aus anderen Gründen fest, daß das 17. u. 18. Buch der Odyssee ein zusammenhängendes Lied eines Dichters sind, abgerechnet größere wie kleinere Interpolationen; und das 1. u. das 2. Buch der Odyssee sind zwei in ihrem Wesen sehr verschiedene Lieder, von verschiedenen Dichtern. – Bei den Auctoren nach Homer erscheint ebenfalls δαΐφρων als Epitheton von Personen: Hesiod. O. 654 δαΐφρονος Ἀμφιδάμαντος; Scut. 119 Iolaos δαΐφρων; Hymn. Homeric Cerer. 360 δαΐφρονι Περσεφονείῃ; Pind. P. 9, 84 δαΐφρων Ἀλκμήνα; Quint. Sm. 1, 47 δαΐφρονι Πενϑεσιλείῃ; 1, 128 δαΐφρων Τριτογένεια. – Von Sachen: Acschyl. Sept. 917 γόος δαΐφρων, Dindorf. δαϊόφρων; Quint. Sm. 1, 218 ἀλκῆς δαΐφρονος, mit μνήσασϑαι, ἀλκῆς μνησώμεσϑα δαΐφρονος, wie ταιτο δὲ ϑούριδος ἀλκῆς Odyss. 4, 527, μνησάσκετο ϑούριδος ἀλκῆς Iliad. 11, 566.
-
7 ἀποβλέπω
+ V 0-1-3-3-1=8 JgsA 9,37; Hos 3,1; Mal 3,9(bis); Ps 9,29(10,8)to look at, to turn attention to [ἐπί τινα] Hos 3,1; to look upon, to watch [εἴς τινα] Ps 9,29(10,8); to look away Ct 6,1*Mal 3,9 ἀποβλέποντες ἀποβλέπετε you surely turn away your attention, you surely disregard or you surely do look -⋄ראה for MT ⋄ארר you are indeed cursedCf. MURAOKA 1990b, 45-46 (Mal 3,9); SPICQ 1978a, 130-131 -
8 πτερνίζω
V 1-0-6-0-0=7 Gn 27,36; Jer 9,3; Hos 12,4; Mal 3,8(bis)to go behind the back of sb to deceive, to outwit (metaph. meaning of to bite the heel of sb; from wrestling) Jer 9,3; id. [τινα] Gn 27,36*Mal 3,8 εἰ πτερνιεῖ does one go behind the back of, does one deceive-יעקב עקב for MT היקבע קבע does one rob, see also Mal 3,9Cf. CAIRD 1969=1972 143-144; HARL 1984a=1992a 42; 1986a 80.218-219; MURAOKA 1986a, 265-268;→LSJ RSuppl -
9 ἄγγελος
ἄγγελος, ου, ὁ (Hom.+) ‘messenger’.① a human messenger serving as an envoy, an envoy, one who is sentⓐ by humans (Hom.+; ins, pap; Gen 32:4, 7; Jdth 1:11; 3:1; 1 Macc 1:44; 7:10; Jos., Ant. 14, 451, Vi. 89): in his earthly ministry Jesus ἀπέστειλεν ἀγγέλους (Diod S 2,18,1 the king of India to Semiramis; 4, 65, 4) Lk 9:52; of John the Baptist’s disciples 7:24; of Joshua’s scouts Js 2:25 (cp. Josh 7:22).ⓑ by God (prophets Hg 1:13; Mal subscr.; a priest Mal 2:7.—1 Esdr 1:48f. S. also Theognis 1, 769, where the poet is Μουσέων ἄγγελος; Epict. 3, 22, 23; 38; Ael. Aristid. 37 K.=1 p. 15 D.; Maximus Tyr. 11, 9c Plato, as the one who brings us information about God, is called ὁ ἐξ Ἀκαδημίας ἄγγ.; Oenomaus in Eus., PE 5, 20, 3; 5 Carnus the soothsayer is ἄγγ. of the gods) of John the Baptist as forerunner Mt 11:10; Mk 1:2; Lk 7:27 (all Mal 3:1; cp. Ex 23:20).② a transcendent power who carries out various missions or tasks, messenger, angel (ἄ. as a spirit-being, oft. connected w. the nether world in Gr-Rom. sources [EZiebarth, Neue attische Fluchtafeln: NGG 1899, 127ff no. 24; IG XII/3, 933–74. Other material in Dibelius, Geisterwelt 209ff. S. also the oracles: Theosophien 13 p. 169, 31; Ps.-Callisth. 1, 1, 3 ἐπεκαλεῖτο τοὺς ἀγγέλους καὶ θεὸν Ἄμμωνα; 2, 25, 1; Porphyr., Ad Marcellam 21 ἄγγελοι θεῖοί τε κ. ἀγαθοὶ δαίμονες; Hierocles 3, 424; 23, 468.—ἄ. w. θεοί and δαίμονες Damascius (V/VI A.D.) 183 Ruelle; ἄ. w. δαίμονες and ἥρωες Proclus, Rep. II 243 Kroll, Tim. III 109 Diehl.—FCumont, RHR 72, 1915, 159–82; FAndres, D. Engellehre d. griech. Apologeten 1914 and in Pauly-W. Suppl. III 1918, 101ff; Rtzst., Myst. 171, 2; Bousset, ARW 18, 1915, 170ff] and as a transcendent power in Judaism [LXX; En 10:7; 20:1; 99:3 al.; Essenes in Jos., Bell. 2, 142; Philo, cp. Schürer III 881–85 (on Philo) w. lit.; Joseph.; Test12Patr; prayers for vengeance fr. Rheneia (I B.C.) 9f κύριε ὁ πάντα ἐφορῶν καὶ οἱ ἄνγελοι θεοῦ; on this Dssm. LO 353f; 357=LAE 414; 418f; SIG 1181 w. note 2; PFouad 203, 3f (I A.D.); on this PBenoit, RB 58, ’51, 549–65; PKatz, TZ 10, ’54, 228–31. Loanw. in rabb.—Bousset, Rel. 320ff; J-BFrey, L’Angélologie juive au temps de J-Chr.: RSPT 5, 1911, 75–110; HKuhn, JBL 67, ’48, 217–32 Jewish apocalypses], likewise in the magical pap, w. their mixture of gentile and Jewish infl. [PGM 1, 76 an ἄ. as a star fr. heaven; 4, 570ff; 998; 1112; 13, 329; 585; 609; 744]. Cp. the ins APF 3, 1906, 445 no. 67; 451 no. 94. The more common term in polytheistic lit. for beings intermediate between gods and humans is δαίμων [q.v.], which monotheistic writers reserved for reference to a realm hostile to God’s interests, while retaining the term ἄ. for intermediate beings, either those loyal to God or those in rebellion [s. c].)ⓐ as messengers of God, angels (LXX; Philo, Somn. 1, 190; transcendent messengers of the gods in Hom. are not intermediate beings. Yet the description of Hermes, the κῆρυξ τῶν θεῶν, as their ἄγγελος ἄριστος [Diod S 5, 75, 2] may have made it easier for Gr-Romans in general to understand ἄ. as God’s heavenly messenger; cp. the messenger of the god Men: EA 18, ’91 p. 92f, no. 2, 5f [lit.]) mostly w. gen.: κυρίου (Gen 16:10f al.) Mt 1:20; 2:13, 19; Lk 1:11; 2:9; Ac 5:19; 12:7, 23. τοῦ θεοῦ (Gen 31:11; 32:2 al.; Philo, Deus Imm. 1; Jos., Bell. 5, 388) Lk 12:8f; 15:10; J 1:51 (HWindisch, ZNW 30, ’31, 215–33; also s. below on Lk. 2:15). ἄ. θεοῦ (Gen 21:17 A; Judg 13:6 B; Jos., Ant. 1, 73; Orig., C. Cels. 8, 31, 18) Gal 4:14; Hb 1:6 (Ps 96:7; Dt 32:43); 1 Cl 29:2 (Dt 32:8). Abs. (Num 20:16; Judg 13:11; Tob 6:4ff al.) Lk 1:13, 18, 38; 2:10, 13, 15, 21; J 20:12; Ac 7:53; 1 Ti 3:16; 1 Pt 1:12 (in wordplay on the superiority of human beings to angels s. Sextus 32; on their status and classification s. also Orig., C. Cels. 4, 29, 16) al. ἅγιοι ἄ. (PGM 4, 1934, 1938) Mk 8:38; Lk 9:26; Ac 10:22; Rv 14:10; 1 Cl 39:7 (Job 5:1); Hv 2, 2, 7; ἐκλεκτοὶ ἄ. 1 Ti 5:21 (ἄ. as witnesses so TestLevi 19:3 and SIG 1181, 10=Dssm. LO 351–62 [LAE 413–24]; cp. Jos., Bell. 2, 401); ἄ. ἰσχυρός (cp. Da 4:13; Ps 102:20) Rv 5:2; 18:21. Their abode is heaven, and so they are ἄ. τῶν οὐρανῶν Mt 24:36 (unless οὐρ.=θεοῦ); ἄ. ἐν τοῖς οὐρανοῖς Mk 12:25; ἄ. ἐν οὐρανῷ 13:32; ἄ. ἐξ οὐρανοῦ Gal 1:8, cp. Mt 22:30; 28:2; Lk 22:43. They return to heaven when they have fulfilled their mission on earth 2:15. Hence ἄ. φωτός (cp. SJCh 78, 17) 2 Cor 11:14; ἄ. φωταγωγοί B 18:1. There the good are united w. them after death Hv 2, 2, 7; Hs 9, 27, 3. They appear in dazzling light Lk 2:9; Ac 7:30 (Ex 3:2); ISm 6:1; cp. the ‘shining face’ of Ac 6:15; or in white garments J 20:12; cp. Mt 28:3; Lk 24:4. Called πνεύματα Hb 1:7; 1 Cl 36:3 (both after Ps 103:4). πνεύματα λειτουργικά serving spirits Hb 1:14. Their voice is like thunder J 12:29; γλῶσσαι τῶν ἀ. language of angels 1 Cor 13:1 (after the analogy of the languages of the gods, Plato in Clem. Al., Strom. 1, 143; cp. 2 Cor 12:4; Rv 14:2f; TestJob 48–50; GSteindorff, Apk. d. Elias: TU 17, 3a, 1899, 153). They bring messages fr. God to men Lk 1:11f; Mt 28:2ff, and were also active in the giving of the law νόμος διαταγεὶς διʼ ἀγγέλων Gal 3:19; cp. Ac 7:38, 53; Hb 2:2 (Jos., Ant. 15, 136 τῶν ἐν τοῖς νόμοις διʼ ἀγγέλων παρὰ τ. θεοῦ μαθόντων; cp. Did., Gen. 110, 15 κἂν γὰρ διὰ ὑπουργῶν ἀγγέλων ποιῇ ἃ βούλεται θεός). As guardian angels of individuals (Tob 5:6, 22; cp. PGM 1, 172ff; Ael. Aristid. 50, 57 K.=26 p. 519 D.: ὁ σὸς Ἑρμῆς ἐστιν, to whom Aristid. has been entrusted since his birth) Mt 18:10 (PBarry, ET 23, 1912, 182); Ac 12:15 (JMoulton, JTS 3, 1902, 514–27, ET 14, 1903, 5ff); Lk 4:10 (Ps 90:11); Hv 5:1f. They conduct the blessed dead into heaven Lk 16:22 (Hermes does this acc. to Pythag. [Diog. L. 8, 31]); instruct humans to do good Hv 3, 5, 4; δικαιοσύνης m 6, 2, 1 (ParJer 8:12); rejoice at the repentance of a sinner Lk 15:10; cp. the ἄ. τῆς μετανοίας Hm 12, 4, 7; 12, 6, 1 al. They preside over various realms ἄ. ὁ ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός Rv 14:18; ἄ. τῶν ὑδάτων 16:5; the four winds 7:1. God assigns them διακόσμησις γῆς Pa (4) (cp. ἄγγελοι ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν GrBar 12:3). An angel, Thegri, rules the animal world Hv 4, 2, 4 (Synes., Ep. 57 p. 192b δαίμονες as leaders of the grasshoppers). ἄ. τοῦ πνεύματος τοῦ προφητικοῦ m 11:9; τὸν ἄ. τὸν τιμωρητήν Hs 7:6; cp. ὁ ἄ. ὁ μέγας Hs 8, 4, 1.—As creator of the world AcPlCor 1:15. On ἄ. τῶν ἐκκλησιῶν Rv 1:20, cp. 2:1, 8, 12, 18; 3:1, 7, 14 (on the textual problems associated w. these vss. s. RCharles, ICC Comm. 1920, I, clvii; clxf; II 244; RBorger, TRu 52, ’87, 42f) and s. on ἀστήρ.—Subordinate to Christ Mt 4:11; 13:41; 16:27; Hb 1:4ff (Ps 96:7; B-D-F §254, 2); 1 Pt 3:22; Rv 5:11f; glorify him J 1:51 (JFritsch “… videbitis … angelos Dei ascendentes …,” VD 37, ’59, 1–11). δώδεκα λεγιῶνας ἀ. Mt 26:53; μυριάσιν ἀ. Hb 12:22; cp. Rv 5:11. Seven principal angels (Tob 12:15) Rv 8:2, 6; 15:1, 6; 16:1; 17:1; 21:9 (GDix, The Seven Archangels and the Seven Spirits: JTS 28, 1927, 233–50). Six angels, created first, to whom the management of all creation is entrusted Hv 3, 4, 1. Angels at the Parousia Mt 24:31; 2 Th 1:7. Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄ. αὐτοῦ Rv 12:7. Revered by people (Celsus 1, 26 Ἰουδαίους σέβειν ἀγγέλους; 5, 6) θρησκείᾳ τῶν ἀ. worship of angels Col 2:18; λατρεύειν ἀγγέλοις as a sign of Jewish piety PtK 2 p. 14, 26=Clem. Al., Strom. 6, 41 p. 452, 9. Christ as σεμνότατος ἄ. Hv 5:2; m 5, 1, 7; cp. ὁ ἅγιος ἄ. Hs 5, 4, 4 v.l.; ὁ ἔνδοξος ἄ. Hs 5, 4, 4; 7:1ff; 8, 1, 2. ὁ ἄ. κυρίου Hs 7:5; 8, 1, 2ff; called Michael in Hs 8, 3, 3, where it is to be noted that Michael was the guardian angel of God’s people (WLueken, D. Erzengel Michael 1900; MDibelius, Hdb. exc. on Hs 5, 6, 8 p. 575f).ⓑ intermediate beings gener., w. no ref. to their relation to God (opp. ἄνθρωποι; s. 2 above immediately before a) 1 Cor 4:9 (cp. TestJos 19:9 ἔχαιρον ἐπʼ αὐτῷ οἱ ἄγγελοι κ. οἱ ἄνθρωποι κ. πᾶσα ἡ γῆ).—Ro 8:38 ἄ. as serving spirit-powers seem to be differentiated fr. the ἀρχαί, who rule.ⓒ evil spirits (Lactant., Inst. 2, 15, 8 daemonas Trismegistus ἀγγέλους πονηρούς appellat. Cp. also Job 1:6; 2:1; Philo, Gig. 16; TestAsh 6:4; PGM 4, 2701; αἱ πονηραὶ δυνάμεις, διάβολος καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ Did., Gen. 45, 5; ADieterich, Nekyia 1893, 60f) τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ Mt 25:41; cp. Rv 12:9. ὁ δράκων καὶ οἱ ἄ. αὐτοῦ vs. 7; ἄ. τῆς ἀβύσσου 9:11 (s. Ἀβαδδών); ἄ. πονηρός B 9:4; ἄ. τῆς πονηρίας in contrast to guardian angels Hm 6, 2, 1; ἄ. Σατανᾶ, which causes physical pain 2 Cor 12:7; esp. called ἄ. τρυφῆς καὶ ἀπάτης Hs 6, 2, 1f; leading men into evil B 18:1. Of the angels’ fall and their punishment (cp., in the opinion of many, Gen 6:2; En 6ff; 54; Book of Jubilees 5; SyrBar 56:13; LJung, Fallen Angels in Jewish, Christian, and Mohammedan Lit. 1926; ALods, Congr. d’Hist. du Christ. I 29–54) ὁ θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο 2 Pt 2:4; ἀ. τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχήν who did not keep to their proper domain (s. ἀρχή 7) Jd 6. From the pass. already quoted above w. Gen. 6:2 (cp. also TestReub 5:3; Jos., Ant. 1, 73 ἄγγελοι θεοῦ γυναιξὶ συνιόντες; and polytheists’ concept of erotic desires of transcendent beings: HUsener, Weihnachtsfest2 1911, 74f; Rtzst., Poim. 228ff. Herr der Grösse 14f; and GJs 14:1) some conclude that the angels were subject to erotic desires; this is held to explain the regulation that women are to wear a veil in church services, since angels are present (cp. Origen, Orat. 31 and Ps 137:1 ἐναντίον ἀγγέλων ψαλῶ σοι) 1 Cor 11:10 (for another view and for the lit. s. ἐξουσία 7; s. also JFitzmyer, [Qumran angelology] NTS 4, ’57/58, 48–58; LJervis, JBL 112, ’93, 243–45: angels mediate God’s presence). In 6:3 οὐκ οἴδατε, ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν; it is not certain whether only fallen angels are meant; θρησκείᾳ τῶν ἀ. worship of angels Col 2:18 polemicizes against what appears to be a type of gnostic reverence for angels. (On Qumran angelology s. Fitzmyer, cited above.)—OEverling, D. paulinische Angelologie u. Dämonologie 1888; Dibelius, Geisterwelt 1909; GKurze, D. Engels-u. Teufels-glaube d. Ap. Pls 1915; MJones, St Paul and the Angels: Exp. 8th ser., 16, 1921, 356–70; 412–25; EPeterson, D. Buch von den Engeln ’35; JMichl, D. Engelvorstellungen in Apk I ’37; ELangton, The Angel Teaching of the NT ’37; JBernardin, JBL 57, ’38, 273–79; ESchick, D. Botschaft der Engel im NT ’40; WMichaelis, Z. Engelchristol. im Urchristent. ’42; GHatzidakis, Ἄγγελος u. Verwandtes: SBWienAk 173, 1914.—B. 1486. DELG. DDD 81–96 (lit.). M-M. New Docs 5, 72f. TW. Sv. -
10 πρῶτος
πρῶτος, aus πρό gebildeter superl. (für πρόατος), wie πρότερος der compar. ist, dor. πρᾶτος, der vorderste, frühste, erste, vom Orte, von der Zeit, auch von der Ordnung, vom Range; πρῶτος Ἀγαμέμνων Ὀδίον ἔκβαλε δίφρου, Il. 5, 38; ὦρτο πολὺ πρῶτος, 7, 162; πρώτῳ τοι μετ' ἐμέ, 8, 289; ἐν πρώτῳ ῥυμῷ, vorn an der Deichsel, 6, 40. 16, 371; ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσϑαι, 17, 380; u. so πρῶτοι, die Ersten, Vorkämpfer; oft ἐν πρώτοις, μετὰ πρώτοις, unter den vordersten Kämpfern, im Vordertreffen, Il., wie ἐνὶ πρώτοισι, Hes. Th. 713; auch πρῶτοι πρόμαχοι, Od. 18, 379; τὰ πρῶτα, der erste Kampfpreis, sc. ἆϑλα, Il. 23, 275; τὰ πρῶτα καλλιστεῖ' ἀριστεύσας στρατοῠ, Soph. Ai. 430; ὅςτις στρατοῠ τὰ πρῶτ' ἀριστεύσας, 1300; τὰ πρῶτα φέρεσϑαι, seltner φέρειν, den ersten Preis, den Vorzug davontragen, τινός, worin, Jac. A. P. p. 431. 890; übh. erster Rang, Vorrang, erste Rolle; ἐς τὰ πρῶτα, bis auf den höchsten Grad, Her. 7, 13; zuweilen auch von Personen, τῶν Ἐρετριέων τὰ πρῶτα, τῶν Αἰγινητέων τὰ πρῶτα, 6, 100. 9, 78; ὁ μηχανικῶν ὢν τὰ πρῶτα, Luc. Hipp. 5, u. öfter; τὰ πρῶτα τῆς ἐκεῖ μοχϑηρίας, Ar. Ran. 721; τὰ πρῶτα τῆς λιμοῦ, der höchste Grad des Hungers, Ach. 743; vgl. noch Eur. οἶμαι ὑμᾶς τῆςδε γῆς Κορινϑίας τὰ πρῶτ' ἔσεσϑαι, Med. 917; – τὸ πρῶτον, der Anfang, τοῠ ᾄσματος, Plat. Prot. 343 c. – Es folgt darauf δεύτερος, τρίτος, Il. 6, 179. 23, 265; τίνα πρῶτον, τίνα ὕστατον, 11, 299. 16, 692; Ὀλυμπιάδι πρώτᾳ, Pind. Ol. 11, 58; ἁλικίᾳ πρώτᾳ, N. 9, 42; πρώτοις καὶ τετράτοις, Ol. 8, 45; ἔζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα, Aesch. Prom. 460; Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῠ, Pers. 751; αὐτὸς ἐν πρώτοις ἕπει, Soph. El. 28; Ἑλλάδος πρῶτοι χϑονός, Eur. El. 21; u. in Prosa: πρῶτος κατάκει-ται, Plat. Conv. 177 d; πολὺ πρῶτόν τε καὶ ἄριστον, Polit. 303 b; Folgde überall; οἱ πρῶτοι ἄνδρες ἐπὶ τοῦ πολιτεύματος, Pol. 3, 8, 3; πρῶτος αὐτὸς ἕκαστος εἶναι βουλόμενος, Luc. Calumn. 10; – τὴν πρώτην, sc. ὥραν od. ὁδόν, das erste Mal, zuerst, Her. 1, 153. 3, 134; anfangs, fürs Erste, Xen. Mem. 3, 6, 10; Arist. pol. 3, 11; – ιὰ πρῶτα bei den Philosophen die ersten, einfachsten Urstoffe der Dinge, die Elemente, sonst στοιχεῖα. – Selten auch comparativisch gebraucht, eher, früher, wie man Il. 13, 502 Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀκόντισεν Ἰδομενῆος nimmt, wo die Scholl. zu vergleichen; vgl. 14, 402. 18, 92; bei Spätern auch mit folgdm ἤ u. c. gen., οἱ πρῶτοί μου ταῦτα ἀνιχνεύσαντες, Ael. H. A. 8, 12; vgl. Wesseling Her. 2, 2. 9, 27; Schaef. ad D. Hal. C. V. p. 228. – Adverbial werden πρῶτον ἐπῴχετο, Il. 1, 50; Κύπριδα μὲν πρῶτα οὔτασε, αὐτὰρ ἔπειτα, 5, 458; τί πρῶτον, τί δ' ὑστάτιον καταλέξω, Od. 9, 14, öfter; – auch τὸ πρῶτον u. τὰ πρῶτα, gew. τοπρῶτον, ταπρῶτα geschrieben; ἐπὴν ταπρῶτα γένηται, Il. 6, 489; ἴστω νῠν Ζεὺς πρῶτα ϑεῶν, Il. 19, 258; τοπρῶτον, Pind. N. 3, 49; überall bei Tragg., Ar. u. in Prosa; ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν, Aesch. Ag. 1260; τὰ πρῶτα μὲν δὴ ῥεῠμα Περσικοῠ στρατοῠ ἀντεῖχεν, Pers. 404; οὐ νῦν πρῶτον, ἀλλὰ καὶ πάλαι, Soph. Phil. 954; οὗ νιν τὰ πρῶτ' ἐςεῖδον, Trach. 752; τὸ μὲν οὖν πρῶτον, anfangs, Plat. Prot. 333 d, u. sonst; das erste Mal, Conv. 217 d; τὰ πρῶτα, Dem. 2, 8; – zu früh, vor der Zeit, ἦ τ' ἄρα καὶ σοὶ πρῶτα παραστήσεσϑαι ἔμελλε Μοῖρ' ὀλοή, Od. 24. 28. – Aufzählend, πρῶτον – ἔπειτα, Plat. Prot. 722 a; – εἶτα, Phil. 15 b; – ἔτι δέ, Tim. 23 b; πρῶτον μέν – εἶτα, Xen. Cyr. 1, 3, 2; πρῶτον μέν – εἶτα δέ, 1, 2, 16; πρῶτον μέν – ἔπειτα δέ, 5, 6, 7. – Nach den pron. relat. ἐπεί u. ἐπειδή ist πρῶτον einmal, Od. 3, 320. 4, 13. 10, 328. 13, 133. 14, 467; – ὁππότε κε πρῶτον, simul ac, sobald einmal, Od. 11, 106; εὖτ' ἂν πρῶτα, Hes. O. 600; ὅπως πρῶτα, Th. 156; u. so in Prosa, ὅταν πρῶτον, Plat. Lys. 211 b; ἐπειδὴ πρῶτον, Il. 6, 37. – Das eigtl. adv. πρώτως ist selten; τοῖς πρώτως ἀναβᾶσι, Bekk. πρώτοις, Pol. 10, 11, 16; Arist. eth. 8, 5; εἴϑε πρώτως σοι ἐνέτυχον, Luc. Tyrann. 21; bes. bei den spätern Philosophen, τὸ πρώτως ψυχρόν, die Ursache der Kälte. Vgl. Lob. Phryn. 311.
-
11 το-δεύτερον
το-δεύτερον, als adv., zum zweiten Mal, zum andern Mal, wiederum, Her. u. A., besser getrennt.
-
12 φορά
φορά, ἡ, 1) als Handlung, das Tragen, Bringen, Herbeibringen, Darbringen; bes. – a) das Darbringen eines Tributs, Abbezahlen einer Schuld, παρεστήσατο εἰς χαλεπήν τινα φορὰν δασμοῠ Plat. Legg. IV, 706 b; Xen. Cyr. 8, 6,16; φορὰν φέρειν, beim ἔρανος, Dem. 25, 21. – b) das Abgeben des Stimmtäfelchens bei Wahlen u. sonst, ψήφου, Eur. Suppl. 500; Plat. Legg. XII, 948 e. – c) das Hervorbringen, bes. von Feld- und Baumfrüchten, das Früchtetragen, Plat. Rep. VIII, 546 b, Ggstz ἀφορία, u. so Sp. – d) das Heraustragen eines Todten, das Bestatten, Soph. Trach. 1202. – e) (von φέρομαι) das Dahingetragenwerden, jede schnelle Bewegung; Arist. eth. Nic. 10, 4,3 erklärt übh. κίνησις πόϑεν ποῖ καὶ ταύτης διαφοραί· πτῆσις, βάδισις, ἅλσις; u. so öfter bei Plat., z. B. ἡ ξύμπασα οὐρανοῠ ὁδὸς καὶ φορά Legg. X, 897 c; καὶ κίνησις Crat. 434 c; Lauf, Schwung, ἀκοντίου Antiph. 3 β 4; dah. übh. Ungestüm, Heftigkeit, Gewalt, πραγμάτων Dem. 18, 271; καὶ βία τοῦ ἀνέμου Pol. 1, 48, 2; τοῦ ῥεύματος 4, 43, 3; τοῠ πλήϑους 10, 4,3; auch von den Leidenschaften, s. Jac. Ach. Tat. 761. – 2) als Sache, das Getragene, die Tracht od. Ladung, so Viel man auf ein Mal fortbringen kann, μίαν φορὰν ἐνεγκεῖν Plut. Ant. 68; πινέτω μὴ ἀϑρόον πουλύ, ἀλλὰ κατὰ φορὰν ἡμικοτύλιον, auf ein Mal, Hippocr.; – Tribut, Thuc. 1, 96 Xen. Cyr. 3, 1,34; – das Hervorgebrachte, bes. von Früchten, reichlicher Ertrag, φορᾶς τῆς βαλάνου γενομένης φορὰν καὶ τῶν ϑύννων εἶναι Strab. 3, 2,7 E. – Uebertr. von jeder großen Menge, φορὰ προδοτῶν καὶ δωροδόκων Dem. 18, 61; D. Sic. 16, 54; φαλαγγίων Ael. H. A. 17, 40. – 3) das was fortbewegt, Zug, Plut. Mar. 37. – Nach Poll. 7, 133 bei Ar. auch = κόμιστρον.
-
13 ψάρ
-
14 ἀλλογενής
-ής,-ές + A 14-0-13-3-17=47 Gn 17,27; Ex 12,43; 29,33; 30,33; Lv 22,10*Mal 3,19 ἀλλογενεῖς strangers-זרים for MT זדים the proud, arrogant, cpr. Mal 3,15Cf. BICKERMAN 1947=1980 215; LE BOULLUEC1989, 312; FASCHER 1971 163; →NIDNTT; TWNT -
15 ἀλλότριος
-α,-ον + A 22-22-39-45-36=164 Gn 17,12; 31,15; 35,2; 35,4; Ex 2,22of or belonging to another Gn 17,12; foreign, strange Gn 31,15; hostile, unfavourably disposed [τινος] 2 Mc 14,26; τὰ ἀλλότρια what belongs to others, not one’s own Prv 27,13; ἀλλότριος stranger Ez 31,12ἀλλότριος οἶκος a house of harlotry Prv 23,27;*Ps 18(19),14 ἀλλοτρίων strangers-זרים for MT זדים arrogant (sins), see also Mal 3,15, cpr. Mal 3,19;*Jb 19,13 ἀλλοτρίους strangers-זרים for MT זרו they turn awayCf. FASCHER 1971 164-165; WALTERS 1973 215.345; →TWNT -
16 ἀνοικοδομέω
+ V 1-0-10-9-0=20 Dt 13,17; Jer 1,10; 18,9; 24,6; Hos 2,8A: to rebuild, to restore [τι] (ruins, desolate places) Mal 1,4; to rebuild, to restore [τινα] (metaph.) Jer 24,6*Mi 1,10 μὴ ἀνοικοδομεῖτε do not rebuild-תבנו אל for MT תבכו אל do not cry; *DnLXX 11,14 καὶ ἀνοικοδομήσει and he shall rebuild-ויבנה for MT ובני and the sons ofCf. TURNER 1977, 492-493 -
17 ἀποστερέω
+ V 1-0-1-0-6=8 Ex 21,10; Mal 3,5; 4 Mc 8,23; Sir 4,1; 29,6A: to rob sb of, to defraud sb of [τινά τινος] Sir 29,6; to rob, to hold back [τι] Ex 21,10; to keep back [τι] (of wages) Mal 3,5P: to be deprived of, to be robbed of [τινος] Sir 29,7 Cf. HELBING 1928, 45; →NIDNTT; TWNT -
18 ἀσθενέω
+ V 0-14-26-24-13=77 JgsA 16,7.11.17; JgsB 6,15; 16,17to be weak, to be feeble JgsB 6,15; to decline to [εἴς τι] (of the day) JgsB 19,9; to stumble, to fall (metaph.) Hos 4,5; to cause to fail [τινα] (semit., rendering Hebr. לשׁכ hi.) Mal 2,8; to be too weak to, not able to [+inf.] Is 28,20ἠσθένησαν ταῖς διανοίαις αὐτῶν their courage was abated 1 Mc 11,49*Hos 11,6 ἠσθένησεν it was weak-חלתה ⋄חלה for MT חלה ⋄חול it goes around, it ragesCf. WALTERS 1973 118(Mal 2,8); →NIDNTT; TWNT(→ἐξἀσθενέω,,) -
19 διαφθείρω
+ V 0-32-20-24-7=83 Jgs 2,19; JgsA 6,4.5; 20,21A: to destroy utterly [τι] JgsA 6,4; to do away with, to kill [τινα] JgsA 20,21; to break [τι] (a covenant) Mal 2,8; to ruin [τι] (inheritance) Ru 4,6; to corrupt [τι] Ez 23,11P: to be spoiled, to be desiccated JgsB 16,7; to be consumed Wis 16,27; to perish Wis 16,5; to be corrupted Mal 1,14διέφθειραν they became corruptJgs 2,19→NIDNTT; TWNT -
20 δόμα
-ατος + τό N 3 14-8-8-11-17=58 Gn 25,6; 47,22; Ex 28,38; Lv 7,30; 23,38gift Gn 25,6 *Mal 1,3 δόματα gifts corr. δώματα dwellings-תנאות תנא (Arab. tanna’a) for MT תנות jackals; *Hos 10,6ἐν δόματι as a gift-אתנה/ב? for MT נהשׁב (hapax)?Cf. DANIEL, S. 1966 139.212; HARLÉ 1988 42.111; MURAOKA 1991 211; VAN DER WOUDE 1982 89(Mal1,3), WALTERS 1973 209(Gn 47,22)
См. также в других словарях:
MAL — Le propre du mal tient en ceci qu’il ne peut être nommé, pensé, vécu qu’en relation avec une certaine idée du bien. Qu’il n’y ait pas de bien en soi, que ce que les hommes appellent le bien soit relatif aux situations et aux cultures, et le mal… … Encyclopédie Universelle
mal — mal, ale (mal, ma l ; au pluriel, maux, qu on prononce mô ; l x se lie : des mô z affreux) 1° Adj. Quinuit, qui blesse. 2° S. m. Ce qui nuit, ce qui blesse. 3° La part de mal qui, aux yeux de l homme, règne dans l univers. 4° Ce qui est… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
mal — mal·a·bar; mal·a·can·thid; mal·a·cob·del·lid; mal·a·cop·te·ryg·ian; mal·a·ga; mal·a·gasy; mal·a·pert; mal·a·prop; mal·ap·ro·pos; mal·content; mal·dan·id; mal·div·i·an; mal·e·dict; mal·function; mal·ice; mal·le·ate; mal·lee; mal·let; mal·odor·ant; … English syllables
mal — MAL, male. adj. Meschant, mauvais. Il n est en usage que dans quelques mots composez qui se trouveront chacun dans leur ordre sous leur simple, comme, Malheur. maltalent. malencontre. maladventure. à la maleheure, &c. Mal. s. m. Ce qui est… … Dictionnaire de l'Académie française
Mal Meninga — Personal information Full name Malcolm Norman Meninga … Wikipedia
Mal Waldron — (1987) Malcolm Earl Waldron (* 16. August 1925[1] in New York City, New York; † 2. Dezember 2002 in Brüssel, Belgien) war ein US amerikanischer Pianist des Mo … Deutsch Wikipedia
mal — adjetivo 1. (antepuesto a s. m. o infinitivo) Malo: Es un mal amigo. Tiene un mal despertar. sustantivo masculino 1. Contrario al bien o a la razón: Las fuerzas del mal se aliaban contra el héroe de la película. 2. Daño moral: Le puedo hacer… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
MAL (gene) — Mal, T cell differentiation protein, also known as MAL, is a human gene.cite web | title = Entrez Gene: MAL mal, T cell differentiation protein| url = http://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez?Db=gene Cmd=ShowDetailView TermToSearch=4118|… … Wikipedia
mal — Mal, Malum, Maleficium. Un mal qui vient soudain, Maturum malum. Quand le mal infini croissoit de plus en plus, Quum serperet in vrbe infinitum malum. Le vent m a fait mal en la teste, Mihi de vento condoluit caput, B. ex Plauto. Ce mal est entré … Thresor de la langue françoyse
Mal Waldron — in 1987 Background information Birth name Malcolm Earl Waldron Born August 16, 1925 … Wikipedia
Mal (Sänger) — Mal ist der Künstlername des britischen Sängers Paul Bradley Couling (* 27. Februar 1944 in Llanfrechfa, Wales; weitere Pseudonyme: Paul Bradley, Michael Florence und Mal Ryder), der seit Mitte der 1960er Jahre in Italien lebt und dort einer der… … Deutsch Wikipedia